روز و شـب هـمگی بـخیر
این وبلاگ مـدت زمان زیادیه که تـعطیله
مـتأسفانه وقـتی تصـمیم گرفـتم که این وبلاگ رو تـعطیل کـنم نه فـرصت این رو داشـتم که تـوضیحی برای دوسـتـان خـوبی که اینجـا پـیداکرده بودم بـنویسـم و نـه راسـتش دلیل خــاصـی بـجز گـرفتاری های روزمره زنـدگی برای اینکار وجـود داشـت که لازم باشـه حـتما مـطرحـش کـنـم
حالا که بالاخـره زنـدگی بالاخـره آروم گـرفـته و کـمی برنامه ریزی شـده، این امکان هسـت که این پـست رو برای تـمام دوسـتـان خـوبـم که مـن رو فـراموش نـکرده اند بـنویسـم و از تـک تـک اونـها پـوزش بـخوام که بـدون خـداحـافـظی رفـتم و ناگـهان بی خـبرشـون گـذاشــتم
این رو لازم به یـادآوری می دونـم که مـن هـم هـیچـیک از شـمارو فـرامـوش نـکردم و به وبلاگ هـمگی شـما بـطور مـرتب سـر می زنـم فـقط چـون زمان مـحدودی برای گـشـتن در نـت دارم کـمـتر می تـونم کامـنتی براتـون بـنویسـم
برای هـمه شـما آرزوی تـندرسـتی و شـادی در تـمام مـراحل زنـدگی دارم
